Her fiziksel kumanda başka birinin görüşüdür: bir teknik föy için dizilmiş kırk düğme, normal bir akşamda altısı kullanılır. Kumanda uygulamaları çoğunlukla bu görüşü cama kopyaladı. Şimdi A Decent Remote uygulamasında yayılan daha iyi cevap ise kumandanın kendisini yeniden dizmene izin vermek.
Düzen düzenleyici nasıl çalışıyor?
Ana ekranda uygulama taşımak gibi, ama kumandalar için. Bir düğmeyi sürükle, satırındaki sırasını değiştir; başka bir satıra bırak, oraya taşınsın; bir boşluğa bırak, etrafında yeni bir satır oluşsun. Dokunmatik alan blok hâlinde taşınır, tıpkı bir satır gibi, yani önce dokunmatik alanı kullananlar onu başparmağın altına koyabilir, önce düğmeleri kullananlar ise ona ayrılan alanı küçültebilir. Elenecek tema yok, kilitli ızgara yok: dizilişin kendisi özelliktir.
Bu neden telefonda plastikten daha çok önem taşıyor?
İki sebep. Menzil: telefonlar uzundur, başparmaklar değil, ve tek elle kullandığın bir kumanda ile kavrama değiştirdiğin bir kumanda arasındaki fark, ses ile onayın alt üçte birde olup olmadığıdır. Dürüstlük: televizyonlar yapabildikleri konusunda farklılaşır (Philips yayın akışı komutu sunmaz, Apple’ın yeni protokolünde ayrı sessize alma yoktur ve her evde hiç basılmayan düğmeler vardır) ve sabit bir düzen buna ölü düğmelerle cevap verir. Yeniden dizilebilir bir düzen ise kumandanın hem televizyonunun gerçeğine hem de senin alışkanlıklarına uymasını sağlar.
İyi bir özel düzen nasıl görünür?
Sürekli kazanan desen şu: alt üçte bir dokunmatik alanı ya da yön tuşlarını artı onayı alır; ses bir kenarda, başparmak yüksekliğinde ilerler; güç, girişler ve gerçekten açtığın iki uygulama bir satır yukarıda yaşar; geri kalan her şey ya yukarı taşınır ya da gider. Bir kez kur, telefon bir kumandayı taklit etmeyi bırakıp onu yenmeye başlasın; özellikle plastiğin asla yapamayacağı şeylerle birlikte: gerçek klavyeyle yazma ve televizyonda YouTube araması.