Jak używać iPhone’a jako pilota do telewizora (każda marka)

Krótka odpowiedź: tak, w praktycznie każdym smart TV z ostatniej dekady. Twój telefon staje się pełnym pilotem, zwykle w mniej niż minutę, a w części marek bez żadnej konfiguracji.

Są dokładnie dwa wymagania i jedno uczciwe ograniczenie.

Czego to właściwie wymaga?

Telewizor musi być smart TV. Nie ze względu na aplikacje, które ma, tylko dlatego, że potrzebuje połączenia sieciowego i oprogramowania nasłuchującego na nim. Płaski panel z 2009 roku nie ma żadnego z tych dwóch.

Oba urządzenia muszą być w tej samej sieci Wi-Fi. Telefon rozmawia z telewizorem bezpośrednio przez twoją sieć lokalną. Internet nie jest potrzebny, co znaczy więcej, niż brzmi: hotspot z telefonu bez żadnego zasięgu działa bez problemu.

Ograniczenie: iPhone’y nie mają podczerwieni. Nigdy nie miały. Każda aplikacja pilota na iPhone’a działa przez sieć, więc nic nie obsłuży bezpośrednio starego telewizora bez smart TV. Jeśli to twoja sytuacja, uczciwym rozwiązaniem jest stick streamingowy w porcie HDMI, który kosztuje mniej więcej tyle co jedzenie na wynos i przy okazji sprawia, że stary panel zaczyna słuchać telefonu.

Jak sparować go z moim telewizorem?

Zainstaluj A Decent Remote, wejdź do Wi-Fi telewizora, otwórz aplikację, a ona sama znajdzie odbiornik. To, co dzieje się dalej, zależy wyłącznie od marki, więc oto cała mapa:

Zwróć uwagę, ile wierszy mówi „zupełnie nic”. Panasoniki do 2018 roku i Philipsy z lat 2014 i 2015 to najwdzięczniejsze przypadki w całej stawce: jeśli masz taki telewizor i telefon w tej samej sieci, dzieli cię od działającego pilota jakieś dziewięćdziesiąt sekund.

To, co zaskakuje ludzi: każda prośba z tej tabeli pojawia się na telewizorze, co jest niewygodne, jeśli trafiłeś tu właśnie dlatego, że pilota nie ma. Każda marka ma na to sposób, zwykle ukryty joystick pod panelem albo mysz USB, a poradnik każdej marki opisuje trik dla konkretnego odbiornika.

Co telefon potrafi, czego plastikowy pilot nigdy nie umiał?

To ta część, której ludzie się nie spodziewają, gdy przychodzą po ratunek i zostają z aplikacją.

Prawdziwa klawiatura. Wpisanie hasła albo frazy krzyżakiem na ekranowej siatce liter zajmuje minuty. Wklejenie z menedżera haseł zajmuje sekundy. Działa to na Fire TV, Android TV, Apple TV oraz w telewizyjnych polach wyszukiwania Samsunga i LG.

Jedna aplikacja na każdy ekran. Większość domów zbiera z czasem Fire TV w jednym pokoju, Chromecasta w drugim i smart TV w salonie, co normalnie oznacza trzy oficjalne aplikacje z trzema różnymi układami. Jedna uniwersalna aplikacja to jedno przyzwyczajenie.

Włączanie telewizora. Wbrew intuicji to działa, bo większość telewizorów trzyma interfejs sieciowy nasłuchujący także wtedy, gdy są „wyłączone”. Zależy to od ustawienia trybu czuwania, które poradnik o włączaniu omawia marka po marce.

Jakie są uczciwe minusy?

Potrzebuje zdrowej sieci. Jeśli telewizor nie pojawia się w aplikacji, to niemal zawsze jeden z siedmiu warunków sieciowych, a nie zepsuta aplikacja, i lista kontrolna przechodzi przez nie w jakieś dwie minuty.

Aplikacje streamingowe blokują pisanie. Zwłaszcza Netflix rysuje własną klawiaturę i ignoruje tekst z zewnątrz, w każdej aplikacji pilota, także w oficjalnych. Są przyzwoite obejścia, ale nie ma naprawy.

Większość aplikacji pilota, ta też, nie jest darmowa na zawsze. A Decent Remote pobiera się za darmo i jest darmowe przez pierwsze 50 naciśnięć, a potem przechodzi w abonament miesięczny albo roczny; aktualna cena w złotówkach jest na stronie w App Store. Reklam nie ma na żadnym etapie i to jest ten układ.